Munimanikyam Narasimha Rao(1898-1973) was a celebrated Telugu humourist, playwright, and novelist. He brought middle-class domestic life into mainstream Telugu literature. He revolutionized Telugu short story writing by introducing subtle, wholesome family humour.
His most enduring contribution to Telugu literature is the creation of "Kantham", a fictional character modelled as an affectionate, witty, and clever middle-class housewife. Through a series of semi-autobiographical and domestic sketches, he depicted the everyday banter, light-hearted squabbles, and deep affection between Kantham and her husband. This character became a household name across Andhra Pradesh, for she was a realistic embodiment of domestic harmony.
కాంతం అన్న మాట వినగానే మునిమాణిక్యం గారు గుర్తొస్తారు. మునిమాణిక్యం గారి పేరు వినగానే కాంతం గుర్తొస్తుంది. ఇంతగా మమేకమైన పాత్రకర్త, పాత్ర తెలుగు సాహిత్యంలో బహుశా అరుదు. అందుకేనేమో సమకాలీన విమర్శకులు వీరిని హిస్టరీ- మేస్టరీ నుండి కథక మాణిక్యంగా ఎదిగారు అని కొనియాడారు. అందుకే ఈ రూపాంతరం చరిత్ర
మనందరం తెలుసుకోవాల్సిందే.
ముగ్ధగా
అడుగిడి, ప్రౌఢగా చెలాయించుకుంటూ, ‘అహం సర్వకామ సమృద్ధినీ’ అన్నట్లుగా అన్నిటా తానై
కథానాయకుడి సంసారాన్ని సుఖమయంగా నడిపించడమే గాక, పెద్ద ముత్తయిదుగా వీధిలో వాళ్ళందరికీ
ఏది మంచో ఏది చెడో విడమరిచి చెప్తూ బతికిన నాలుగు రోజులు తియ్యగా, తృప్తిగా, ఆనందంగా,
ఆహ్లాదంగా గడిపి వెళ్లిన కాంతం పాత్రకి తన సతీమణి శేషగిరమ్మే స్ఫూర్తి అని మునిమాణిక్యం
గారే చెప్పుకున్నారన్న వినికిడి వీరి జీవిత యాత్ర గురించి తెలుసుకోవడానికి మరో బలీయమైన
కారణం.
అలా అని
ఆద్యంతం సుఖమయంగా సాగిన కాంతం సంసారానికి అంతా కాంతం తెలివొక్కటే కారణం అనుకోడానికి
వీల్లేదు—"వ్యాపిన్యై నమ: అంటూ కాంతం అన్నదానికల్లా తలూపి ‘ఫాలోయర్’గా నడుచుకున్న
కథానాయకుడు కూడా గొప్పవాడే. మరి కాంతం పాత్రకి మాస్టారి భార్య స్ఫూర్తి అయినప్పుడు
కథానాయకుడి పాత్రకు స్ఫూర్తి ఎవరు అన్న ప్రశ్న ఉదయించడం సహజం—కదా?
ఏదేమైనా,
దంపతుల ఇష్టాఇష్టాలు, వాటిని సమకూర్చుకోవటంలో దొర్లే విసుర్లు, కోపతాపాలు, అలకలు చివరకు
సమన్వయాలు ఇత్యాదులు సంసారాల్లో సర్వసాధారణం! కాంతం కథల్లో కథానాయకుడు వెంకట్రావులా
మగవాడు అందం, విరహం, వియోగం వంటి ఊహల్లో తేలిపోతూ ఉండటం కూడా సహజమే. ఊహాజగత్తులో తేలిపోతున్న
భర్తకు ఆత్మీయత, అంత: సౌందర్యమే సంసార సుఖానికి ‘మదర్ బోర్డ్’ అని తెలియచెప్పి, పైత్యాన్ని
వేళాకోళాలతో, సమరస భావనలతో, నర్మగర్భ సంభాషణలతో దులిపి వాస్తవ జగత్తులోనికి రప్పించడం
తెలిసిన కాంతం సంసార యాత్ర మనకింకో పాఠం చెబుతుంది.
అయిష్టతను
ప్రదర్శించడం భార్యాభర్తలకు తెలియాలి. అంతకంటే ముఖ్యం ప్రదర్శించిన అయిష్టతను—భార్యదే
కావచ్చు లేదా భర్తేదే కావచ్చు—ఆబ్జెక్టివ్ గా చూడగలిగిన సంస్కారం ఇద్దరిలో ఉంటే ఇర్రిటెంట్స్
ఉద్భవించవు. అప్పుడే విశ్లేషణ పుట్టుకొస్తుంది… దాని ద్వారా హేతువు, తద్వారా రావల్సిన,
కావల్సిన మార్పులు ఆవిర్భవిస్తాయి. దాంపత్యాన్ని ఆనందించగలిగే కళ అబ్బుతుంది. అప్పుడు
ఆ సంసారం ఆనందమయంగాక ఏమవుతుంది?
వేషభాషలు
శరవేగంగా మారుతున్న ఈ రోజుల్లో కూడా ఇవన్నీ సర్వసామాన్యం. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే ఈనాటి
స్పర్ధ, క్షణక్షణ సంఘర్షణ, అంతులేని అనిశ్చిత, ఇత్యాదులతో కూడిన జీవనపథంలో ఈ 'సాఫ్ట్
వేర్ అవసరం ఇంకా ఎక్కువైనట్లనిపిస్తుంది.
అవసరాలే
మానవ సంబంధాలకు అంకురార్పణగా మారుతున్న ఈ యుగంలో, అవగాహనలకు, అప్యాయతలకు టైం దొరకని
ఈనాటి దాంపత్యాయనంలో పరస్పరం మనసులెరిగి మమత పెంచే, అభిమానాలు పంచే ప్రవర్తనను తన సొంతకళగా
అలవరచుకొన్న కాంతం నుంచీ, కాంతం సంసారాన్నుంచి ఈనాటి యువత నేర్చుకోదగింది ఎంతో ఉంది.
మానవ స్వభావాన్ని
జీవిత విధానాల్ని పూర్తిగా ఆకళింపు చేసుకొని ఇతరుల నొప్పింపక తానొవ్వక సంసార నావకు
చుక్కాని తిప్పిన కాంతం గురించి తెలుసుకోవాలి. తెలుసుకొని ఆ కిటుకుల్ని ఆవాహం చేసుకోవాలి,
ఆచరించాలి, ఆనందించాలి.
అప్పుడే
పరుగులిడే జీవితంలో ఏర్పడే, ఏర్పడుతున్న స్తబ్ధతను తొలగించుకుంటూ ఉన్నంతలో—ఉన్నంత సమయంలో,
ఉన్నంత సౌకర్యాలతో, ఉన్నంత ఆర్థిక వనరులతో—దాంపత్య జీవితంలోని మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించవచ్చు.
వెరసి ఇవన్నీ తెలుసుకోవాలంటే ఈ గుణగణాలన్నింటినీ ఒకచోట ప్రోగు చేసి “కాంతం కథలు”,
“నేను - మా కాంతం”, “కాంతం కాపురం”, “కాంతం కైఫీయత్తు” వంటి సంకలనాల ద్వారా కాంతాన్ని మనకు పరిచయం చేసిన
సృష్టికర్త, మునిమాణిక్యం మాస్టారి కథలు చదవాల్సిందే.
